Ik heb al een eeuwigheid een MC-505 met een kapot display, die ik wat nieuw leven wilde inblazen. Voor 46 euro stuurde de firma Roland me binnen 2 dagen een nieuw display op en nog eens 2 dagen later heb ik zowaar een nieuwe track voor een groot deel in de steigers staan.
Mocht je wat riffjes herkennen dan berust dit louter op toeval () en de gebruike vst's zijn: Albino, Sylenth1 en Synth1. De percussie komt van praktisch de enige sample cd die ik gebruik, Vengenace Minimal House, en de beat komt uit FL Studio die meeloopt met Ableton Live.
Ik heb nog nauwelijks gemixed en qua effecten mag het allemaal een stuk sferischer (reverbs, delays) en met meer aandacht in de break, maar als gezegd, ik heb nog nooit zo snel een track gemaakt. Eerst de basis, dan de punten op de i, wat mij betreft. Anders wordt het weer een track die nooit afkomt
Qua percussie komt de 505 wat mij betreft nog een heel eind mee en de strings zijn ook best mooi. Voor de rest klinkt hij heel Roland, de geluidjes zijn helaas te bekend.
De voorgeprogrammeerde patterns op dat ding vind ik nog steeds steengoed, in zijn beperking zit zijn kracht en volgens mij zaten daar destijds ook echt goede producers op. Veel beweging in de geluiden via midi-aangestuurd, onverwachte pitches en ook echt fijne beats en met name closed hihat-patroontjes.
Bovenal zijn knoppen gewoon fijner, heb je nog enigszins het gevoel dat je muziek maakt. Ik hoor nu heel vaak dezelfde sample cd's en een foeidikke productie, maar muzikaal karige nummers. Het is meer vorm dan inhoud (waarbij ik mijn vingers aflik bij de vorm, eerlijk is eerlijk). Laatst weer eens een oude The Shamen opgezet en dat rammelt aan alle kanten, maar creatief is het (maar dat is een andere discussie... )